21-12-03

De Romantiek van het Boek

Ik wil starten met te vertellen dat ik op dit gegeven moment een lekker glaasje wijn gedronken heb en een beetje aangeschoten ben. Ik heb dan steeds de neiging om toe te geven aan emotionele prikkels, bij deze geef ik me volledig over aan de pathos. Met een rustig muziekje op de achtergrond wordt het effect enkel groter. Over die muziek wilde ik het even hebben. Er is al heel wat over gezanikt, en het blijft tot nader order illegaal. Het downloaden van beschermde muzieknummer is en blijft verboden. Ongelijk kan je ze niet geven maar medeleven is niet echt het sentiment die bij me opkomt. Zij die al regelmatig 'The Cribs' op muziekzender MTV hebben bekeken zullen begrijpen wat ik bedoel. Voor zij de het niet kennen verklaar ik me nader. In het programma komen vooraanstaande sterren -die vaak nobele onbekenden zijn voor me- pronken met hun tientallen wagens en gigantische huizen.Het onbreekt hen ondanks het verlies aan cd-inkomsten aan niets.
 
Zonder gêne wordt er gedownload, het is haast van zelfsprekend. wie zou het niet doen. Als men u eten bracht op aan de deur, gratis ende voor niks, dan weigert u het toch ook niet. Men zou dom moeten zijn om als arme student €20 te betalen voor iets wat voor het grijpen ligt. Nu maakte ik me de bedenking of het met alles zo zou gaan. Ik maakte voor mezelf de opsomming wat ik wel en wat ik niet zou kunnen. Een diefstal in een kleine kruidenierswinkel zou ik absoluut niet kunnen, hoe diep ik ook in de problemen zou zitten, iets stelen uit een winkel van een supermarktketen zou ik probleemloos doen. Het zijn kleine verschillen, het ene zie ik als broodroof het andere als zelfbehoud. Misschien lijken ze idioot maar ze hebben een verschillend gewetensquotiënt. Wat me eerst raar voorkwam was het verschil tussen een product als een cd en een boek.
 
Ik heb respect voor een muzikant maar het reikt niet erg ver, misschien omdat ik zelf absoluut niks van muziek ken. Ik begrijp er ook geen jota van, ik kan enkel zeggen wat ík mooi vind. Waarom het zo is kan ik vaak niet beantwoorden. Met een boek ligt het enigszins anders. De auteur heeft er vaak niet alles in handen gehad. Zo is het ook niet enkel de inhoud die een rol speelt. Er hangt een zeker romantiek rond een boek, zeker als het om oudere boeken gaat. Een boek heeft een geur, wat je van zo'n steriel blinkend schijfje moeilijk kan zeggen. Een boek kan je betasten, paiper heeft vaak een aangename vezelstructuur. Een boek open je, klap je dicht, schuif je even opzij. Het is geen kwestie van op play te drukken, pauze en eject. Woorden moeten bezinken, zinnen moeten tot je doordringen. De ervaring is rijker, is duurzamer. Wat ik lees blijft langer echoën doorheen mijn geest dan eender welke luiddreunende melodie.
 
Moest de mogelijkheid bestaan om een boek integraal te downloaden zou ik het zelfs niet overwegen. Het zou niet bij me opkomen om de mogelijkheid te benutten. Een boek koop je nu eenmaal in de boekhandel, dat bezodel je niet met digitaal geklooi. Je grijpt het vast, betast het, ruikt eraan voor je overgaat tot een koop. Als een auteur bezocht wordt door een cameraploeg zie je misschien wel ruimwerkende mensen maar met muren vol gelezen boeken, volgestouwde bureaus en schemerige leeslampen. Je ziet diepgegroefde mannen met ogen vol levenswijsheid, geen jonge snaken met blitse zonnebrillen. Het respect zou me te groot zijn!
 
.:| Bibliofiel Genootschap |:.
.:| Boek Antiquariaat |:.
.:| Boek.be |:.
.:| Boekboek.nl |:.

00:45 Gepost door | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

diepgegroefde mannen ... eurhm... er bestaan ook schrijfsters. Vrouwen. Sommigen schrijven zelfs prachtige boeken.

Voor de rest ben ik het wat die boeken betreft (over muziek laat ik me even niet uit) wel met je eens. Al eens geprobeerd een boek online te lezen? Aan mij is het in ieder geval niet besteed. Veel vermoeiender dan lezen van papier. En papier, dat heeft zo z'n charme. Er bestaan duizenden soorten papier, elk met eigen structuur en geur. Een geur (en soms ook structuur maar dat is over het algemeen minder goed voor het boek) die verandert met de jaren.

Voor ik een boek nog maar begin te lezen, ruik ik aan het papier, voelen mijn vingers de structuur. Ik bekijk het gekozen lettertype, de interliniëring, de witruimte.

Ik ga er zorgvuldig mee om, vooral met gebonden uitgaves. Die ik natuurlijk het liefst van al heb, liever dan de goedkope pocketeditie met papier dat niet veel beter is dan krantenpapier (al geef ik toe dat het uiteindelijk gaat om de inhoud en ik bij gebrek aan de nodige financieën veel van die goedkope uitgaves koop).

Boeken zijn veel tastbaarder dan een cdtje of een mp3tje (het oude vinyl was wat dat betreft veel beter en de platenhoes me veel liever dan de inlay van een cd-doosje). Boeken stof je met liefde af en toe eens af. Boeken neem je vast opdat ze zich niet genegeerd zouden voelen (u ziet, ook ik kan zwelgen in het pathetische).

Moest ik kiezen om m'n laatste geld uit te geven aan ofwel een cd ofwel een boek, dan wint het boek het altijd.

Morgaine

Gepost door: Morgaine | 22-12-03

Tegen de stroom op roeien met de riemen die je hebt Zo kan je eigenlijk de karaktereigenschap omschrijven wanneer je ondanks de technologische vooruitgang de middelen kiest met de meeste 'gebreken'.
zoals je opmerkte, het vinyl, vaak krakend en krassend maar wat heeft het vaak meer charme dan de steriele MP3-geluidjes. Net zo met een boek, een ezelsoortje, een vingerafdruk, kleine ouderdomskreukjes, je neemt ze er met plezier bij want je ziet op z'n minst dat het boek geleefd heeft.

Gepost door: PieterJan | 22-12-03

Behalve wanneer het om een boek uit de bibliotheek gaat. Groezelig, met vreemde vlekken, vol ezelsoren, soms notities erin geschreven. 't Kan aan mij liggen, maar echt prettig vind ik het lezen van dergelijke boeken niet.

Toen ik nog vaak in de bibliotheek kwam, zocht ik wanneer er meerdere exemplaren van hetzelfde boek stonden, altijd dàt exemplaar uit dat er het minst 'vies' uitzag ...

Gepost door: Morgaine | 22-12-03

Heb het probleem (niet meer) Librarian (Patrick) zal het niet graag vernemen maar ik bezoek de bib niet langer. Wat je daar aanhaalt is voornamelijk dé reden waarom ik er niet meer kom. Misschien is het overdreven maar ik vind het zelfs een beetje vies. Ik begin me dan telkens af te vragen waar het kan gelegen hebben, wie het zou gelezen hebben,... Om een of andere reden haal ik me dan kroezelige krochten en papperige mannen in besmeurde onderlijfjes voor de geest.
Een boek wil ik in mijn bezit hebben. Dat is vaak de reden waarom ik goeie nieuwe boeken pas lees na enkele jaren, dan hebben ze al een goedkope uitgave of op z'n minst een sterke daling van prijs gekend. Geen reclame maar ik dank de FNAC daarvoor op mijn blote knieën.

Gepost door: PieterJan | 22-12-03

Ook ik kom nooit meer in de bibliotheek. Laatste keer dat ik een bibliotheek van binnen heb gezien was toen ik m'n thesis over besnijdenis bij vrouwen schreef. En dan nog. Heb zoveel mogelijk online bronnen gebruikt (en ja, natuurlijk wel de betrouwbaarheid van de informatie gecontroleerd), tot spijt van mijn promotor die zelfs e-mail al door haar assistent liet afhandelen en grote vreugde van de medebeoordeelster (die een autoriteit is op het gebied van Vrouwenstudies, en meer bepaald bezig is met het thema 'vrouwen en ICT').

Gepost door: Morgaine | 25-12-03

De commentaren zijn gesloten.