20-12-03

Lord of the Rings

Zij die de film absoluut nog willen zien stoppen bij deze best met lezen. Zij die er geen moer om geven lezen best verder. Ik bevind me namelijk ook in het tweede geval. Net als velen ben ik ook in de dure marketingtruck van Peter Jackson getrapt. Deel 1 ga je uit nieuwsgierigheid bekijken, deel 2 wordt beter ontvangen door critici dus laat je je nogmaals overhalen. Eens je twee delen hebt overleefd ben je eigenlijk wel benieuwd geworden naar het eind. Als je de boeken gelezen hebt weet je natuurlijk wel al aan wat je je kan verwachten. Ik heb er trouwens spijt van dat ik de boeken niet gelezen heb, nu is het er rijkelijk laat voor.
 
Voor zij die het verhaal niet kennen geef ik een wel heel erg summiere samenvatting. Vier vrienden, hobbits genaamd, gaan de uitdaging aan om de Ring van het Kwaad te vernietigen. Samen komen ze in allerlei donkere landschappen terecht met bizarre figuren. Uiteindelijk haalt het goede het van het Kwaad. Als je het zo samenvat is het een film als duizenden anderen, maar sommige dingen steken er toch bovenuit. De films moeten het -volgens mij- niet zozeer hebben van de inhoud maar van de special effects. Verbluffend scheppen zwaarbewapende olifanten duizenden krijgers op hun slachtanden, akelig realistische reuzentrollen beuken op gigantische kasteeldeuren, kolossale arenden grijpen de vijanden met honderden vast en dit alles zonder in te boeten aan visuele geloofwaardigheid.
 
Toch stoten veel dingen me tegen de borst. In mijn kritiek laat ik me niet verblinden door de verbluffende effecten. Ik ben me er ter dege van bewust dat helden meer krachten bezitten als een ander maar wat er in de films gepresteerd wordt is wel héél erg inconsequent. Zonder een zucht te slaken wandelen de twee helden, Frodo en die andere kerel, honderden kilometers over puntige rotsen. Geen enkel schrammetje bezoedelt hun poezelige voetjes, later wordt hij wel een vinger afgebeten door een digitaal opgesteld wezentje. Ongehinderd wachten de vrienden op hun redding, gezeten op een rotsblokken middenin een onverdraagbaar warme lavastroom. Je moet het maar doen...
 
Vaak komen dialogen me werkelijk lachwekkend voor. Op een gegeven moment wordt gesproken door een Justin Timberlake lookalike -Legolas voor de geïnteresseerden- "De paarden zijn rumoerig en de mannen stil". Het was alsof hij de kijkers opdroeg even stil te staan en de diepgang te zoeken in zijn woorden. Tevergeefs natuurlijk. Regisseur en voltallige crew mogen zich op de blote knieën zetten en eeuwig de Nieuw-Zeelandse natuur dankbaar zijn voor de uitzonderlijke beelden. Ingelijke mate is ook de technologie die gebruikt werd een opsteker van formaat. Zonder deze twee elementen zou het zoeken geweest zijn naar een pluspunt. Samenvattend kan ik stellen dat ik best tevreden ben dat dit het laatste deel was van de trilogie.
 
.:| Lord of the Rings |:.
.:| Nieuw Zeeland |:.
.:| Tolkien |:.
.:| Justin Timberlake |:.


00:30 Gepost door | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.