20-11-03

Toneel

Vanavond een leuke voorstelling gezien. Voor een select publiek werden absurde teksten voorgedragen. Flitsende overgangen en ongelooflijk snel gespeeld mini-monologen. Het decor was een oud volkscafé waarbij alle stoelennaar een centraal punten stonden opgesteld. Zo was het ook destijds als een volks theater een opvoering kwam geven in een gaststad.
 
Ons kent ons heerste toen in menig stad en zo was het vaak ook een hele intieme en gezellige sfeer wanneer iedereen knie tegen knie en schouder tegen schouder van het stuk genoot. Met een zwaar biertje in de hand kon je dan schuddebuiken.
 
De absurditeit was steeds aanwezig en de logica dus veraf. Tijd om stil te staan bij een mop kreeg je niet, zo verschroeiend was het tempo. Had je de pointe van de mop niet door, geen nood daar was de volgende reeds. Zo verveelde je je geen minuut maar gunden de acteurs zich tevens geen ogenblik rust.
 
Beslist de moeite waard, jammer gebeurde dit alles slechts eenmaal.

00:06 Gepost door | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.